კონცენტრაციათა კონკურენციულსამართლებრივი რეგულირების ზოგიერთი პრობლემური ასპექტი ქართულ სამართალში

კონკურენციის სწორი პოლიტიკა ახალისებს ინოვაციურ, დინამიურად
კონკურენტულ ბაზარს, ზრდის მის ეფექტურობასა და აქედან გამომდინარე,
მომხმარებელთა კეთილდღეობასაც.
საქართველო-ევროკავშირს შორის ასოცირების შესახებ 2014 წლის შეთანხმებით
განისაზღვრა ის ძირითადი პრინციპები, რომელთა შესაბამისადაც უნდა
ჩამოყალიბდეს ქართული საკანონმდებლო ბაზა და
კონკურენციულსამართლებრივი პრაქტიკა
. მათ შორის, შეთანხმების 204(1)
მუხლი განმარტავს, რომ მხარეებს უნდა გააჩნდეთ კონკურენციის კანონები,
რომლებიც ითვალისწინებს შერწყმების (კონცენტრაციების) ეფექტიან
კონტროლს. ხოლო, 204(2) მუხლი ავალდებულებს ხელშემკვრელ სახელმწიფოს
ჰყადეს კონკურენციის კანონების ეფექტიან აღსრულებაზე პასუხისმგებელი და
შესაბამისი უფლებამოსილებით აღჭურვილი ორგანო.
კონცენტრაციას შესაძლოა არაერთი დადებით შედეგი მოჰყვეს, მათ შორის,
წარმოების ხარჯების შემცირება, ახალი პროდუქტის ან ბაზრის განვითარება,
ინოვაციისა და ტექნოლოგიების ტრანსფერი. თუმცა, მედალს ყოველთვის აქვს
მეორე მხარე - საბაზრო ძალაუფლების გაძლიერება, ბაზრის ოლიგოპოლიური
სტრუქტურის დანერგვა, ბაზარზე შესვლისათვის ბარიერების შექმნა, ფასების
ცალმხრივად განსაზღვრის შესაძლებლობა.