Please use this identifier to cite or link to this item: https://openscience.ge/handle/1/2981
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.advisorგოგენია, ზაალka
dc.contributor.authorგურეშიძე, სიმონka
dc.date.accessioned2024-01-23T08:03:04Z-
dc.date.available2024-01-23T08:03:04Z-
dc.date.issued2022-
dc.identifier.urihttps://openscience.ge/handle/1/2981-
dc.description.abstractწარმოდგენილ კვლევაში დასმულ პრობლემასთან დაკავშირებული დასკვნების მთავარი არგუმენტი მთლიან ნაშრომზე დაყრდნობით, კერძოდ, ჩატარებული კვლევის, შედარებითი ანალიზისა და მასალების შეჯერების შედეგად არის ის, რომ 2010 წლის დეკემბერში თუნისში დაწყებული და შემდგომ თითქმის ყველა არაბულ ქვეყანაში გავრცელებული „არაბული გაზაფხულის“ სახელით ცნობილი საპროტესტო აქციები და რევოლუციური პროცესები იყო არა ისლამისტური ძალების „გამოღვიძება“ ან დემოკრატიული პროცესებისაკენ მიმართული ბიძგი, არამედ ინტერესთა თანხვედრაზე დაფუძნებული გარიგებები ზომიერ ისლამისტურ და სეკულარულ პოლიტიკურ ძალებს შორის თუნისის მაგალითზე, სამხედროების მრავალსვლიანი კომბინაცია ეგვიპტეში, რეჟიმის მანიპულაციები და რეგიონული აქტორების ინტერესთა კონფლიქტის შედეგები სირიაში. დამუშავებული ფაქტოლოგიური მასალები და მათ საფუძველზე ჩატარებული კვლევის შედეგები იძლევა შემდეგი დასკვნის გამოტანის საშუალებას: რიგ შესაბამის ფაქტოლოგიურ მასალებში გავრცელებულ მოსაზრებებს, რომ თუნისსა და ეგვიპტეში რეჟიმების დამხობის შემდეგ თითქოს ადგილობრივი მოსახლეობა საკუთარი პრობლემების გადაჭრის ერთადერთ გზას ისლამისტურ ძალებში ხედავდა, არ გააჩნია მყარი საფუძველი და პოლიტიკური ისლამის მიმდევარი ძალები ამ ქვეყნებში ძველი რეჟიმებისთვის პოლიტიკურ სარბიელზე დარჩენის მაშველ რგოლს წარმოადგენდნენ – თუნისში ნებით, ეგვიპტეში კი უნებლიეთ და თუნისმა როგორც „არაბული გაზაფხულის“ შემდგომი წარმატებული გარდამავალი დემოკრატიის მოდელმა რღვევა დაიწყო რევოლუციიდან ათი წლის თავზე. ნაშრომში ასევე ხაზგასმულია ის გარემოებაც, რომ სირიის შემთხვევაში ისლამისტი ექსტრემისტების გააქტიურება მმართველი რეჟიმის მანიპულაციის შედეგი იყო, ვინაიდან სწორედ ამ ძალებთან ბრძოლის შედეგად მოახერხა რეჟიმმა ქვეყნის მმართველ უალტერნატივო ძალად დარჩენა და სწორედ ეს იყო აღნიშნულ სახელმწიფოში ისლამისტური ექსტრემიზმის გაღვივების ერთ-ერთი უმთავრესი მიზეზი და არა გარკვეულ წყაროებსა და მასალებში გავრცელებული მოსაზრებები სუნიტურ-შიიტური ძალების დაპირისპირების შესახებ.ka
dc.description.abstractThe main argument of the conclusions drawn in connection with the problem posed in the study, on the basis of the whole paper, as a result of the conducted research, comparative analysis and comparison of materials, is the following – the anti-governmental protests and revolutionary processes, known as Arab Spring, which started in December, 2010, and then spread to almost all Arab countries, were not the “awakening” of the Islamic forces or impetus given to democratic processes, but deals based on common interests between moderate Islamist and secular forces on the example of Tunisia, the combination of the military in Egypt, and the manipulations of the regime and the consequences of the conflict of interests of the regional actors in Syria. The studied factual materials and the results of research based on them, leads to the conclusion that the views found in a number of relevant factual sources, according to which, after the overthrowing of the regimes in Tunisia and Egypt, allegedly the local population saw the only way for solution of their problems in Islamist forces, have no solid foundation, and the forces following Political Islam in these countries represented the lifeline for the old regimes to stay on the political arena – voluntarily in Tunisia and involuntarily in Egypt and Tunisia, as a model of successful transitional democracy after the Arab Spring, began to fail after ten years from the revolution. In the dissertation the circumstance is also stressed that in the case of Syria the activation of Islamist extremists was a result of the manipulation of the ruling regime, because exactly as a result of the struggle against these forces the regime managed to remain as the ruling power without an alternative in the country, and exactly this was one of the main reasons for bursting out Islamist extremism in this state, rather than the views concerning opposition of the Sunni-Shiite forces, occurring in certain sources and materials.en
dc.language.isokaen
dc.subject„არაბული გაზაფხული“ka
dc.subjectსაპროტესტო აქციები და რევოლუციური პროცესებიka
dc.subjectისლამური რადიკალიზმიka
dc.subjectტუნისი და ეგვიპტეka
dc.subjectსირიაka
dc.titleისლამური რადიკალიზმი და „არაბული გაზაფხული“: თუნისი, ეგვიპტე, სირიაka
dc.titleIslamic Radicalism and Arab Spring: Tunisia, Egypt, Syriaen
dc.typedoctoral thesisen
dc.typeდისერტაციაka
thesis.degree.nameისტორიის დოქტორიka
thesis.degree.namePhD in Historyen
thesis.degree.disciplineისტორიაka
thesis.degree.disciplinePhD Programme in Historyen
dc.contributor.institutionივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტიka
dc.contributor.facultyჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტიka
item.languageiso639-1ka-
item.cerifentitytypePublications-
item.cerifentitytypePublications-
item.openairetypedoctoral thesis-
item.openairetypeდისერტაცია-
item.openairecristypehttp://purl.org/coar/resource_type/c_db06-
item.openairecristypehttp://purl.org/coar/resource_type/c_18cf-
item.fulltextWith Fulltext-
item.grantfulltextopen-
Appears in Collections:ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტი (დისერტაციები, სამაგისტრო ნაშრომები)
Files in This Item:
File Description SizeFormat
გურეშიძე სიმონ.pdfისლამური რადიკალიზმი და „არაბული გაზაფხული“: თუნისი, ეგვიპტე, სირია2.36 MBAdobe PDFView/Open
ავთენტურობა გურეშიძე.pdfანტიპლაგიატი579.91 kBAdobe PDF    Request a copy
Show simple item record

CORE Recommender

Page view(s)

48
checked on May 18, 2024

Download(s)

108
checked on May 18, 2024

Google ScholarTM

Check


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.