Levan Dvalishvili2026-07-082026-07-082024https://openscience.ge/handle/1/8756მეიარაღე ოსტატების - ელიაროვების გაგონებაზე მკითხველს პირველ რიგში ჯავარდენის ფოლადისაგან დამზადებული იარაღი ახსენდება, რომლებზედაც ოქროს ასოებით მოჭედილია წარწერა ,,Е.И.В. Оружейникъ Геуркъ”, მიუხედავად იმისა, რომ ფაქტიურად უდავოდ ითვლება ელიარაშვილების (ელიაროვების) მიერ ,,იმპერატორის მეიარაღის“ ტიტულის ქონა, დღევანდლამდე არ იყო ცნობილი არცერთი დოკუმენტური დადასტურება იმისა, რომ გეურქა და მისი შვილები- ყარამანი და ეფრემი ამ ტიტულს ოფიციალურად ფლობდნენ. აღნიშნული სტატია მიზნად ისახავს მკითხველებს მიაწოდოს მანამდე უცნობი რამდენიმე წყარო, საიდანაც ჩანს, თუ როდის მიიღეს და რომ ისინი ნამდვილად ფლობდნენ ამ ტიტულს.The Eliarov armourers are most often remembered for the golden inscription on their blades: “H.I.M.’s Armourer Geurk” (His Imperial Majesty’s Armourer Geurk). The inscription hints that Geurk and his sons Karaman and Ephraim apparently held the title of imperial armourers, yet this fact has not been supported by official documentary evidence to date. The purpose of the article is to introduce several previously unknown sources that make it possible to establish the date of Geurk receiving the title of imperial armourer and to confirm that his sons also possessed this title after their father’s death.Об оружейных мастерах Элиаровых чаще всего напоминает нанесенная золотом на булатных клинках надпись: «Е. И. В. Оружейникъ Геуркъ». Несмотря на то, что, судя по тексту надписи, Элиаровы, очевидно, имели звание императорских оружейников, до настоящего времени не было известно документальных подтверждений того, что Геурк и его сыновья Караман и Ефрем официально носили это звание. Целью настоящей статьи является введение в научный оборот некоторых ранее неизвестных источников, которые позволяют установить дату, когда Геурком было получено звание императорского оружейника, а также подтвердить, что его сыновья после смерти отца также обладали этим званием.ruТифлис, булат, Геурк, Грузия, Е. И. В. Оружейникъ, императорский оружейник, Элиаров, Элиазаров, Караман.სტატია სამეცნიერო ჟურნალში